Hoe is het buitenschilderij geworden?

Een poosje geleden liet ik een foto zien van een nieuw schilderij voor in de tuin. Nu is het af!

Als het voorjaar wordt kan hij buiten aan de muur gehangen worden, omdat hij op trespa is gemaakt. Ik kan de voegen van de muur nog hier en daar door laten lopen dan lijkt het net of het “raam” echt in de muur zit …

De aanbiedingsactie van de kaarten is nog tot 30 mei 2020… Er zijn ook weer nieuwe kaarten bijgekomen in de winkel!

Hoe is het eindresultaat?

Dit is nog een detail uit het schilderij. Mijn man en ik zitten hier terwijl de hoge golven over ons heen komen.
Nadat ik beter mocht worden kreeg ik ook de talenten en zin weer terug om voluit te gaan schilderen. Daarom zie je ook een flink palet naast me liggen. Nu, 7 jaar nadat de ziekte begon, vind ik het nog altijd een waardevolle tijdbesteding.
En dan nu het voorlopige resultaat (maar de finishing touch moet nog gedaan worden).

Hoe ondersteunde Hij mij?

Door psalm 23! Hier ziet u een aangespoelde fles erin zit een briefje met psalm 23.
En door psalm 84. Maar ook doordat ons gezin en mensen uit de kerken voor mij gingen bidden. Mijn dochter maakte hier een beeld van klei van. U ziet dit beeld in de golven. (ik zit in het midden en de bidders eromheen (tussen de bidders zijn open hartjes van liefde en verbondenheid)

Hoe verwerkte ik mijn ziekte in een schilderij?

Een poosje geleden schreef ik over de periode dat ik erg ziek was. Dat wil ik graag met je delen. Ik schreef dat ik angstig was, er kwamen hele hoge golven over mij/ons heen. Dat zie je in dit stukje van het schilderij.
Zie je Wie er in de golf is? Ik werd ondersteund door de Goede Herder! Hij steunde me in de tijd dat ik het schilderij maakte: “zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis…”

Dat schilderij vind je in de blog van 3 maart 2020, maar het komt óók weer terug als detail in mijn nieuwe schilderij:
Ook psalm 84 speelde een rol in de periode voorafgaand aan mijn ziekte (“zelfs vindt de mus een huis en de zwaluw haar nest”).
Dat komt weer terug in de zwaluwen hierboven.

Hoe afhankelijk zijn we?

Dit is een onderdeel van een schilderij. Ik moest er aan denken nu we in deze coronacrisis zo afhankelijk zijn. Afhankelijk. Maar … waarvan? Zijn we afhankelijk van onze zelfdiscipline om afstand te houden en binnen te blijven? Afhankelijk van medicijnen? Afhankelijk van medisch personeel? Nee, ten diepste zijn we niet afhankelijk van mensen of van middelen. We zijn alléén afhankelijk van God. Tot Hem kunnen en mogen we bidden. Zoals deze vrouw, ze wordt bestraald door de Geest.
De Geest (hier is als beeld een duif gebruikt) straalt op de diamant en de Bijbel en op de vrouw.

Doordat de Geest op de diamant schijnt laat hij heel veel facetten zien van wat er in de Bijbel staat.



Een diamant heeft heel veel facetten en als de Geest werkt zien wij ook veel facetten van het Woord.
Laten we bidden om stilstand van de uitbraak.

Wat gebeurde er na de bemoediging die ik kreeg?

Vorige keer vertelde ik dat ik bemoedigd werd tijdens het schilderen van Psalm 84. De boodschap die ik een poosje later kreeg, hield in dat ik geopereerd moest worden en chemotherapie moest volgen.

God is tijdens dit alles altijd heel dichtbij geweest. Terwijl ik vaak bang was en niet wist hoe het moest gaan en waar het mee zou eindigen, bestraalde Hij me met Zijn liefde, en na afloop van de behandelingen mocht ik weer helemaal genezen.

Zodra ik weer kon schilderen, maakte ik dit schilderij: Gij zalft mijn hoofd met olie (weer naar aanleiding van Psalm 23).

Inmiddels zijn we 7 jaar verder, mag ik nog altijd gezond zijn, en ben ik bezig een nieuw schilderij te ontwerpen over die periode.

Een bijzondere bemoediging

Toen ik het donkere dal van de Herder had geschilderd (zie de vorige blog: “Kun je een schilderij gemakkelijk verkopen?”), begon ik aan dit schilderij: Psalm 84.

En terwijl ik dit schilderde zong de Psalm door me heen en kreeg ik liefde van God over me heen.

Het schoot door me heen: wat gaat er nu gebeuren? Waarom word ik bemoedigd? Komt er iets ergs?

Ik werd voorbereid. U begrijpt het misschien al: dit schilderij heb ik niet verkocht; het herinnert me aan deze bemoediging. Ik heb er wel een kaart van laten drukken die te koop is bij de kaartenpagina.

Kun je je schilderij gemakkelijk verkopen?

“Is een schilderij niet je kindje?” vragen mensen wel eens aan me.

Voorop staat dat mijn kinderen me veel dierbaarder zijn dan mijn schilderijen. Maar ik leg inderdaad wel iets van mijzelf in het schilderij. Of ik krijg iets via een schilderij van Hem, die het talent aan mij gaf.

Dit schilderij naar aanleiding van Psalm 23 maakte ik, zonder dat ik wist dat ik in een donker dal terecht zou komen.

Maar God bemoedigde me ook, met Psalm 84 (meer daarover in een volgende blog).

Zo hoorden deze schilderijen bij mijn ziekte proces, en ik dacht: Ik ga ze nooit verkopen! Maar …

Later kreeg ik iemand op bezoek die het schilderij hierboven heel graag wilde kopen en die mij ook uitlegde waarom. Toen dacht ik : ik moet er niet aan vast zitten, hij heeft het schilderij nu nodig. En ik heb het verkocht.